หลักการ สถานการณ์ และความเหมาะสม
งานตรวจคุณภาพต้องเริ่มจากนิยาม defect และข้อกำหนดชิ้นงานที่ตรวจด้วยภาพได้ การจำแนกภาพ การหาตำหนิ และการวัดขนาดมีเกณฑ์ต่างกัน ควรระบุผลไม่แน่ใจและช่องทางตรวจซ้ำ ไม่บังคับให้ภาพทุกภาพได้คำตอบผ่านหรือไม่ผ่าน
defect หมายถึงข้อบกพร่องตามเกณฑ์ของสินค้า ไม่ใช่ทุกจุดที่ดูต่างจากภาพตัวอย่าง รอยบนชิ้นส่วนตกแต่งกับรอยบนผิวประกบอาจมีผลต่างกัน ผู้อ่านจึงควรเริ่มจากคำถามว่ารอยนั้นกระทบหน้าที่ใด ก่อนถามว่าโมเดลมองเห็นหรือไม่ การตรวจด้วยภาพเหมาะกับสิ่งที่ปรากฏภายนอกและควรมีสถานะพักตรวจสำหรับรอยใกล้เส้นยอมรับ
ด้านวิศวกรรม defect taxonomy คือการจัดหมวดตำหนิให้ผู้ตรวจใช้ภาษาเดียวกัน ควรนิยามตำแหน่ง ขนาด และความรุนแรงพร้อมภาพขอบเขต การเพิ่มความไวอาจทำให้ของดีถูกพักมากขึ้น แต่การลดความไวอาจปล่อยของเสียไปขั้นต่อไป เจ้าของคุณภาพต้องตัดสินใจ tradeoff นี้ตามความเสี่ยงของสินค้า ไม่เลือกค่าคะแนนเพราะรายงานรวมดูสูง
เลื่อนแผนภาพซ้าย–ขวาเพื่อดูรายละเอียดครบทุกส่วน
ตัวอย่างเชิงออกแบบ
ตัวอย่างเชิงออกแบบ: สถานีถ่ายผิวชิ้นงานใช้แสงคงที่เพื่อตรวจรอยขีด ผู้ตรวจทำฉลากความรุนแรงตามข้อกำหนด แล้วแยกกรณีตำหนิจริงออกจากฝุ่นหรือรอยที่เช็ดออกได้ ก่อนออกแบบการคัดแยก
ในสถานการณ์สมมติ ชิ้นงานเงาทำให้แสงสะท้อนคล้ายรอยขีด ผู้ดูแลอาจเลือกระหว่างเพิ่มมุมถ่ายกับใช้แสงกระจาย การเพิ่มมุมช่วยเห็นพื้นผิวแต่เพิ่มเวลาต่อชิ้น ส่วนแสงกระจายอาจทำให้รอยตื้นมองยาก ควรทดลองกับชิ้นอ้างอิงที่ผู้ตรวจยืนยัน ไม่เลือกจากภาพสวยเพียงภาพเดียว
เมื่อพบรอยกำกวม ให้ผู้ตรวจทบทวนภาพและชิ้นจริงตามขั้นตอนคุณภาพ บันทึกว่ารอยเป็นตำหนิ ฝุ่น หรือเงา แล้วนำตัวอย่างนั้นไปปรับแนวทางฉลาก หากเสนอการคัดแยกอัตโนมัติในอนาคต ต้องยืนยันว่าผลจับคู่กับชิ้นเดียวกันได้และมีทางพักเมื่อภาพไม่ครบ ก่อนแตะเครื่องคัดแยกจริง
ข้อมูลนำเข้าและเงื่อนไขเริ่มต้น
เตรียม drawing ตัวอย่าง good/bad รายชนิด defect รูปถ่ายหลายล็อต และเกณฑ์ผู้ตรวจ กำหนดตำแหน่งกล้อง ความละเอียดที่ตำหนิเล็กสุดกินพื้นที่ และวิธีระบุชิ้นงาน
ภาพต้องผูกกับรุ่นสินค้า ล็อต และฉลากที่มีผู้ทบทวน ไม่รวมของที่ยังไม่ตัดสินเป็นของดีเพียงเพราะไม่เห็นรอย drawing คือข้อกำหนดรูปทรงและตำแหน่งที่ใช้เทียบ ไม่ใช่ภาพโฆษณาของสินค้า
ผลควรระบุชนิดรอย ตำแหน่ง หลักฐานภาพ และสถานะผ่าน พัก หรือไม่ผ่าน คะแนนความมั่นใจไม่ใช่ขนาดตำหนิและไม่แทนเกณฑ์ยอมรับ เก็บเวอร์ชันเกณฑ์เพื่ออธิบายการตัดสินย้อนหลังได้
ขั้นตอนทดลองและเชื่อมงาน
- 1ทำ defect taxonomy และตรวจความสอดคล้องระหว่างผู้ให้ฉลาก
- 2แบ่งชุดตามล็อตหรือวันผลิต ไม่สุ่มภาพใกล้ซ้ำข้ามชุด
- 3ทดลองแบบ shadow แล้วทบทวนผลผิดก่อนพิจารณาเชื่อมกลไกคัดแยก
การประเมินและเกณฑ์ตรวจรับ
รายงาน defect escape และ false reject รายประเภทพร้อมจำนวนตัวอย่าง ตรวจที่ความเร็วสายจริงรวมเวลารับภาพและสั่งงาน เกณฑ์ตรวจรับต้องรวมชิ้นงานกำกวมและการตรวจซ้ำโดยคน ไม่อ้าง accuracy รวมที่ถูกครอบงำด้วยของดี
defect escape คือของเสียที่หลุดผ่าน ส่วน false reject คือของดีที่ถูกปฏิเสธ ตรวจทั้งสองพร้อมอัตราพักงาน แยกข้อมูลคนละล็อตเพื่อไม่ให้ภาพชิ้นเดิมในชุดฝึกกับชุดทดสอบทำให้ผลดูดีเกินจริง
ผู้ตรวจควรสุ่มทบทวนทั้งของที่ผ่านและของที่ถูกพัก ถ้าตรวจเฉพาะผลเตือนจะไม่เห็นของเสียที่หลุด บันทึกจำนวนตัวอย่างรายชนิดและความเห็นที่ขัดกัน เพื่อระบุข้อสรุปที่ยังมีหลักฐานไม่พอ
เลื่อนแผนภาพซ้าย–ขวาเพื่อดูรายละเอียดครบทุกส่วน
กรณีล้มเหลวและข้อจำกัด
ภาพผิวไม่บอกตำหนิภายในหรือคุณสมบัติวัสดุที่มองไม่เห็น แสงและ tooling ที่เปลี่ยนอาจทำให้คะแนนเปลี่ยน ต้องประเมินใหม่เมื่อเปลี่ยนรุ่นสินค้า การยอมรับชิ้นงานยังอยู่ภายใต้ระบบคุณภาพของผู้ใช้งาน
การเปลี่ยนแม่พิมพ์หรือสารเคลือบอาจเปลี่ยนหน้าตาของของดี ทำให้ผลเตือนมากขึ้นโดยไม่ใช่คุณภาพตก ต้องตรวจตัวอย่างจริงก่อนเพิ่มของใหม่เข้าชุดอ้างอิง เพื่อไม่เรียนรู้ตำหนิเป็นสภาพปกติ
การตรวจภาพไม่ทดแทนการทดสอบหน้าที่หรือคุณสมบัติที่ข้อกำหนดระบุ การขยายไปตำหนิใหม่เป็นข้อเสนอศึกษา ไม่ใช่ความสามารถที่ติดตั้งแล้ว และต้องมีผู้อนุมัติเกณฑ์ก่อนใช้ตัดสินสินค้าจริง
รายการตรวจสอบก่อนใช้งาน
- ตำหนิแต่ละชนิดมีตัวอย่างขอบเขตการยอมรับหรือไม่
- holdout มาจากล็อตที่ไม่ใช้ฝึกหรือไม่
- ชิ้นงานอ่านไม่ได้มีเส้นทางตรวจซ้ำหรือไม่