หลักการ สถานการณ์ และความเหมาะสม
การตรวจประกอบและจัดชุดเปรียบเทียบการมีอยู่ จำนวน ทิศทาง และตำแหน่งชิ้นส่วนกับ BOM ของรุ่นงานที่ถูกต้อง เหมาะกับองค์ประกอบที่มองเห็นได้ชัด แต่ไม่ยืนยันแรงขัน การต่อไฟ หรือการยึดภายในจากภาพภายนอก
BOM คือบัญชีชิ้นส่วนที่สินค้าแต่ละรุ่นต้องใช้ คิทคือชุดที่เตรียมก่อนประกอบ ส่วน recipe คือชุดกติกาตรวจของรุ่นนั้น นึกถึงการจัดวัตถุดิบตามสูตรอาหาร การมีชิ้นส่วนครบตามสูตรผิดรุ่นก็ยังผิดงาน ผู้อ่านจึงควรแยกตรวจรุ่น ตรวจจำนวน และตรวจทิศทาง ไม่ใช้คำว่าครบแทนว่าประกอบถูกและทำงานได้ทุกด้าน
ด้านวิศวกรรมต้องกำหนดตำแหน่งอ้างอิงของถาดและ tolerance หรือช่วงคลาดที่ยอมรับได้ การยึดถาดแน่นช่วยหาตำแหน่งแต่เพิ่มข้อจำกัดการทำงาน การตรวจแบบยืดหยุ่นลดการจัดวางแต่เสี่ยงสับสนชิ้นส่วนคล้ายกัน ควรเลือกตามความหลากหลายสินค้าและให้ผู้ประกอบทบทวนกรณีขอบเขต โดยคงผลไม่ทราบสำหรับช่องที่มองไม่เห็นแทนเดาว่าชิ้นส่วนอยู่ใต้ชิ้นอื่น
เลื่อนแผนภาพซ้าย–ขวาเพื่อดูรายละเอียดครบทุกส่วน
ตัวอย่างเชิงออกแบบ
ตัวอย่างเชิงออกแบบ: ถาดคิทมีช่องวางสกรูและซีลตามรุ่นสินค้า กล้องตรวจช่องว่างและชิ้นส่วนผิดชนิดโดยใช้รหัสคำสั่งผลิตเลือก recipe หากรหัสรุ่นอ่านไม่ได้ให้พักถาดให้คนตรวจ ไม่เลือก recipe ที่ใกล้ที่สุดเอง
สถานการณ์สมมติ: รุ่น A ต้องใช้สกรู 4 ตัวและซีล 1 ชิ้น แต่รุ่น B ใช้สกรู 6 ตัว แม้ภาพเห็นสกรู 4 ตัวชัด ผลยังตัดสินไม่ได้จนรู้รุ่น ควรอ่านรหัสงานหรือให้เจ้าหน้าที่เลือกจากคำสั่งผลิตที่ยืนยัน ไม่เลือกสูตรตามจำนวนที่เห็น เพราะจะทำให้ของขาดถูกตีความเป็นรุ่นที่ใช้ของน้อยกว่า
เมื่อซีลซ้อนกัน ผู้ดูแลอาจเลือกปรับช่องถาดให้แยกชิ้นหรือเพิ่มมุมภาพ การปรับถาดช่วยความชัดแต่เพิ่ม tooling ส่วนหลายมุมเพิ่มเวลาตรวจ ให้ผู้ตรวจยืนยันชิ้นจริงและบันทึกเหตุพักงาน การทดลองเชื่อมสายประกอบควรใช้ถาดทดสอบและผล shadow ไม่จ่ายคิทผิดเข้าสินค้าจริงเพื่อพิสูจน์ว่าระบบตรวจจับได้
ข้อมูลนำเข้าและเงื่อนไขเริ่มต้น
ใช้ BOM ภาพชิ้นส่วนรายรุ่น tolerance ตำแหน่ง และตัวอย่างชิ้นงานหาย เกิน กลับด้าน หรือบังกัน พร้อม trigger ที่ผูกกับหมายเลขถาด
เก็บฉบับ BOM และวันที่เริ่มใช้ พร้อมรูปชิ้นส่วนที่วัสดุหรือสีใกล้กัน trigger คือสัญญาณเริ่มตรวจ ต้องผูกกับถาดเดียวกันตลอดเส้นทาง ไม่ใช้ผลภาพล่าสุดกับทุกถาดที่ผ่าน
ผลควรระบุรุ่น ช่อง จำนวนที่เห็น และสถานะมองไม่ครบ พร้อมภาพหลักฐาน การเห็นชิ้นส่วนหนึ่งไม่ได้ยืนยันรหัสวัสดุ หากต้องตรวจสเปกภายในให้ใช้รหัสหรือวิธีตรวจเสริมตามข้อกำหนดงาน
ขั้นตอนทดลองและเชื่อมงาน
- 1ยืนยัน recipe และรหัสรุ่นก่อนตรวจชิ้นส่วน
- 2จัดตำแหน่งถาดอ้างอิงแล้วตรวจแต่ละช่องตาม BOM
- 3ส่งผลพร้อมหลักฐานและแยกช่องมองไม่เห็นเข้าคิวตรวจซ้ำ
การประเมินและเกณฑ์ตรวจรับ
วัด miss และ false reject แยกตามชนิดชิ้นส่วนและความผิดพลาด ทดสอบการสลับรุ่นกับชิ้นส่วนหน้าตาคล้ายกัน รวมการจับคู่ผลกับถาดที่ความเร็วจริง ไม่ใช้คะแนนของแต่ละภาพแทนความครบของชุด
miss คือข้อผิดพลาดที่หลุดตรวจ false reject คือชุดถูกที่ถูกปฏิเสธ ต้องดูผลทั้งถาด เพราะการอ่านถูกเกือบทุกช่องยังอาจปล่อยชุดที่ขาดชิ้นสำคัญ กันทดสอบจากวันและถาดที่ไม่ใช้ฝึก
ให้ผู้ประกอบตรวจผลพักและสุ่มชุดผ่านด้วย บันทึกความเห็นเมื่อ BOM เปลี่ยนหรือรหัสอ่านไม่ออก ตรวจผลช้าและถาดสลับในระบบทดสอบเพื่อยืนยันการจับคู่ ไม่อาศัยคะแนนภาพอย่างเดียว
เลื่อนแผนภาพซ้าย–ขวาเพื่อดูรายละเอียดครบทุกส่วน
กรณีล้มเหลวและข้อจำกัด
ชิ้นส่วนซ้อนและถุงทึบทำให้ตรวจจำนวนไม่ได้ ชิ้นส่วนรูปร่างตรงแต่สเปกวัสดุผิดอาจดูเหมือนกัน การตรวจภาพไม่ทดแทน torque test หรือ functional test ที่ข้อกำหนดประกอบต้องการ
torque test ตรวจแรงบิด ส่วน functional test ตรวจการทำหน้าที่ ทั้งสองตอบคำถามที่ภาพภายนอกอาจตอบไม่ได้ การขยายจากคิทสู่ตรวจประกอบต้องนิยามสิ่งที่เห็นจริงและเส้นทางตรวจอื่นใหม่
ภาพอาจติดมือหรือใบหน้าผู้ประกอบ ควรจัดกรอบเฉพาะถาดและจำกัดการเก็บ ไม่ใช้ผลเพื่อกล่าวหาคนผิดโดยอัตโนมัติ ข้อเสนอ recipe หลายรุ่นเป็นแนวทางศึกษา ไม่ใช่การอ้างว่ารองรับรุ่นทั้งหมดแล้ว
รายการตรวจสอบก่อนใช้งาน
- recipe ผูกกับรหัสรุ่นที่ยืนยันแล้วหรือไม่
- ทดสอบของเกินกับของหายแยกกันหรือไม่
- ชิ้นส่วนถูกบังมีเส้นทางตรวจซ้ำหรือไม่